Hangyeong Aseyo! Na aankomst op Incheon Airport zijn we direct op zoek gegaan naar een hostel. De weg vinden in Seoul is heel moeilijk maar letterlijk iedereen schiet je te hulp zonder dat je ernaar vraagt. Zo vonden Pieter, Hasse en ik het Wind Road Flower hostel. Het is een heel minimalistisch hostel maar we zijn al blij dat we al onze bagage achter slot en grendel konden zetten.

‘s Avonds besloten we wat contacten te gaan maken. We belanden in een bar op 5 hoog genaamd Sam1999. Toen ik vertelde dat ik Sam heette brak dit meteen de verlegen sfeer van de Koreanen. Na 3 Cass biertjes(na een lange vlucht, MC Donalds en weinig slaap) stonden we Andre Hazes te zingen en kregen we slakken te eten. Best lekker nog. Terug richting het appartement lag er een man laveloos op straat met zijn telefoon, portemonee en dure bril op straat. Het schijnt dus dat er niets gejat wordt. Je kan beter een gevonden telefoon laten liggen dan naar de lost and found te brengen. En het is te merken. Seoul is heel veilig en extreem goed geregeld. Nergens zijn prullenbakken omdat niemand wat op straat gooit. Straten zien er hypermodern uit en de metro komt om de minuut langs. Wel jammer dat iedere Koreaan ontzettend uit zijn mond stinkt vanwege het lokale peper/knoflook gerecht Kimchi.

Een dag later… We hebben een afspraak met ene Yilbert Cang een volstrekt onbekende man die ons wel een short term appartement kan regelen. We gaan naar de afgesproken plek met de metro. Hier wachten we een kwartier tot we een degelijke man tegenkomen die zichzelf voorstelt als Yilbert. We lopen met hem naar zijn kantoor, hij vertelt ons dat we 5000 Euro borg moeten inleggen, we beginnen dus een beetje achterdochtig te worden. Met zijn Hyundai (wat anders!?) brengt de baas van Yillbert ons naar 3 appartementen in Itaewon. Dit is een wijk waar veel expats wonen en waar we godzijdank ook normaal eten kunnen halen (red. je kan inktvissen uitkiezen uit een aquarium en deze levend opeten). De appartementen zijn stuk voor stuk erg groot en hebben een wasmachine, keuken, 2 badkamers en wat meubels. We besluiten eerst te gaan kijken bij onze dormitory bij de Korea University.

De Korea University ziet er geweldig uit, het lijkt net alsof we door de efteling lopen en we zien een mannetje het gras knippen met een nagelschaartje (geen geintje!).Dan lopen we verder naar het CJ house. We komen aan en worden eerst getest op de griep, we denken dat we moeten inchecken en dat willen we niet omdat we alle opties open willen houden. Aangezien alles al zonder tegenslag lijkt te gaan besluiten we met de manager te gaan spreken en kunnen we eerst onze kamer bekijken.


Shit! Het is heel anders dan verwacht, erg modern maar klein. Je deelt je kamer er worden belachelijke regels gehandhaafd. Het is duidelijk we gaan een eigen appartement zoeken! Eenmaal terug bij Yilbert besluiten we te gaan onderhandelen voor het appartement vlakbij het centrum van Itaewon. We kunnen zo in 20 minuten naar de Universiteit en 20 minuten naar het uitgaanscentrum Hongdae. Bovendien zitten we vlakbij de parken en de Han rivier, zo kunnen we even ontsnappen aan de drukte van Seoul. (Seoul is net New York alleen dan met andere mensen, andere taal en andere auto’s). We zijn goed aan het onderhandelen, we hoeven nu ipv 1.8 miljoen per maand 2 miljoen per maand te betalen. Echter hoeven we nu maar 4 maanden te blijven ipv 5 (anders zouden we die laatste maand moeten betalen). Bovendien is de key money verlaagd van 5000 euro naar 1000 euro. We delen alles met z’n 3en. Morgen trekken we in en dan moeten we de eerste aanbetaling doen. Veel mensen geven ons positief nieuws over het huren van een appartement en we besluiten het contract te tekenen.

Al met al hebben we een goede start, de cultuurschok valt mee. Iedereen is hier westers georiënteerd en ziet er goed uit. Bovendien is Seoul een hypermoderne stad. Het enige nadeel is dat bijna niemand Engels praat en we nog niet echt weten waar we normaal eten kunnen halen. We waren het er over eens dat het voelt alsof we in een nieuwe GTA zitten, we maken contacten, kopen een appartement en zijn nu in het hostel om onze account te saven. Over een tijdje wonen we in de heuvels van Namsan Park en rijden we onze eigen Hyundai Limousine.

Vandaag zijn we ingetrokken in ons appartement. We hebben wel 1 miljoen schuld maar dat komt wel goed. We zitten midden in de expat wijk Itaewon. Hier kunnen we westers eten halen, naar sportbars gaan en engels praten.

Het appartement bestaat uit 2 kleine slaapkamers en 1 grote. Voorzien van bedden en bureaus. Onze maat Gilbert heeft nog een extra bed voor ons gekocht. Daarbij hebben we 2 badkamers, een keuken en een huiskamer met een fatsoenlijk uitzicht.

Iedereen kan blijven slapen, dus jullie zijn welkom.

Dingdong, de bel gaat en er staat een amerikaanse meid voor de deur. Een welkome verassing, ze moest op de 2e verdieping zijn. In Korea is dat helaas 1 verdieping lager. Het blijkt dat er een feest is. Een mooie manier om de onderburen te leren kennen. We besluiten langs te gaan…

…Zonder taart overvallen we de tent en iedereen kijkt ons aan of ze water zien branden. Gelukkig spreekt iedereen Engels. Het toppunt was dat een Koreaans meisje Nederlands praatte omdat ze in Suriname heeft gewoond, ze sprak ook met een “afro-surinam” accent. Heel raar. Maar wel erg leuk. Het feest was van TJ een koreaanse marinier die na 3 jaar uit dienst was.

Ik wordt Agi genoemd. Dat betekent baby. Ze geloven niet dat ik pas 19 ben. Jaja bijna 20. alle gebruiken worden je meteen aangeleerd. Als iemand ouder is dan mij schenk ik zijn glas met 2 handen in en hij de mijne met 1 hand. Het is ook nog eens zo dat zij mogen bepalen wanneer ik drink. We laten dat niet over ons heenkomen maar we willen toch wel even laten zien dat we toch wat beter tegen drank kunnen dan die andere. Het feest gaat los…

Marc (martial arts persoon), onze onderbuurman vind het mooi geweest en neemt ons mee naar de Bricks in Itaewon. Het is een soort kelder waar allemaal lounge hoekje zijn en een dansvloer. Het is een soort doolhof en dan was het ook nog eens een halloween/chisha party dus alles werd nog spacender.

Zo zijn er nu wat lijntjes uitgegooid en kunnen we aanstaande vrijdag misschien ook een feest geven.

Ps; in de ochtend 11uur (6uur in bed) kwamen koreanen een bed brengen. Nog half wakker stormde ze ons appartement binnen rende met balken en matrassen en binnen 1 minuut waren ze weg en stond ons bed… vage mensen

Als er een berg in je achtertuin staat moet je ‘m natuurlijk beklimmen. We gaan op zoek naar een ingang van het park en een behulpzame travestiet wijst ons de weg. (Okeeej). Koreanen doen aan hiken, tegen een berg op wandelen dus. Het lijkt echt een pokke eind maar dat valt best mee. Langs het parcours staan allemaal fitness apparaten. Na iedere beklimming stop je, drink je wat natuurlijk bronwater en doe je wat oefeningen. Zo blijft de Koreaan fit. Wij besluiten lekker mee te doen en gaan richting de top van de berg. Seoul Tower. Op de helft besluiten we een bus te pakken, maar we zijn vergeten dat er geen bus terug gaat. Dit zorgt ervoor dat we een uur terug moeten lopen. Het lijkt alleen veel verder dan je denkt. Bovenop de berg heb je een fantastisch uitzicht over de stad. Overal is neon reclame. De cyclo crossers, en koreaanse stelletjes passeren ons en zijn geschokt van mijn goddelijke lichaam . Het was zo heet dat we ons shirt uit deden maar dat is voor Koreanen nogal eng. We besluiten uit respect ons shirt aan te doen. Maar niet van harte. Kut klamme hitte! Uitspraak van de trip: Een aardbei is rood maar rood is geen aardbei! Met deze uitspraak mag Pieter gelukkig 1 peperklasse omlaag. (Dit is een systeem waarbij degene die iets doms doet 1 peperklasse omhoog gaat en vervlogens de rest van de week kant en klare vlammetjes in de toiletpot deponeert)… Tja… je moet toch wat Laterrr

We zijn een tripje gaan maken in het stadshart van Seoul. Eerst kijken we wat rond en maken wat foto’s van de 6baanswegen die door de stad heen gaan. Alles is verlicht met neon en de mensen zijn modern en arrogant. We besluiten om een biertje te gaan drinken in een bar. Als we binnenkomen kijken we in eerste instantie onze ogen uit. Alleen maar half naakte vrouwen in bikini, toen herinnerde ik me een stukje dat ik had gelezen op internet.

…In Korea is prostitutie verboden, toch gaat 45% van de mannen wel eens langs voor een verzetje. Vreemd want je ziet er niets van. Het is dus zo dat je een (bijvoorbeeld) een kledingzaak ingaat en vraagt voor ‘lila lingerie met een goud randje’ dan wordt je doorverwezen naar een achterkamertje…

In ons geval bleek een wiskey 100 euro te kosten. In tegenstelling tot ons biertje van 3 euro. We besluiten de barvrouw een beetje te plagen door te vragen of we onze eigen wiskey mee mogen nemen en dan gaan we weg. Ook weer geleerd.

Dan komen per stom toeval een canadese vriendin tegen, ze loopt een route door Korea en schrijft daar een boek over. Het blijkt dat ze een date heeft met onze onderbuurman. Hoe klein is die kans in het grote Seoul!. ZE vraagt of we mee uit eten gaan maar we besluiten hun maar even met z’n 2-en op date te laten gaan. Als we na een stukje wandelen ook Mark tegenkomen en hij ook vraagt of we meegaan besluiten we dat te doen.

Hij neemt ons mee naar een Koreaans restaurant (waar je er duizend van ziet). Het zijn lage grondtafeltjes met een BBQ erin. zegmaar een soort binnenbarbeque. Dan bestel je een portie met vlees en kan je beginnen. Ondertussen zet de serveerster je hele tafel vol met:

  • Kimchi, groenten met hele hete peper.
  • Brandnetels, daar wikkel je je eten in
  • Hete sausjes
  • Tofu
  • Zeevoedsel-pannekoekjes
  • Bonen in hete saus
  • Eierstoofpotje
  • Knoflooktenen
  • En nog wat dingen

Het eten is echt super lekker tegen alle verwachting in. Het is echt een feestje om van alles te BBQen en ondertussen een beetje onderuit te hangen. Je mag alles zo vaak bij laten vullen als je wilt. Als het vlees gaar is knip je het door midden met een schaar. Je legt dan de bladeren neer en legt daar je eigen creatie op. Dan vouw je het blad op en begin je te eten. Als toetje halen we een milkshake in een breaker pakje.

Daarover gesproken. Je komt hier op allemaal ideen om naar Nederland te importeren. Maarja ik kan natuurlijk niet vertellen wat :-p

We besluiten nog wat door de stad te lopen langs de stadsrivier. Dat is een stroompje met mooie marmere kader. Overdag gaan koreanen hierin even afblussen. We zien nog wat gebouwen en gaan weer terug met de taxi… voor 2 euro!

Sam ─ Feestje

28 Aug
0

Vrijdag hadden we een feestje. Het leek ons leuk om mensen uit te nodigen aangezien we niet in de dormitory wonen en toch mensen willen leren kennen. Overdag maak ik het hele huis schoon en Pieter en Hasse doen inkopen. Dan eten we rustig wat en chillen we tot er mensen komen. We hebben de Mailinglist gestolen van de KU en hebben zo iedereen een mailtje kunnen sturen. Het is maar afwachten of er mensen komen maarja anders zitten we lekker met z’n 3-en.

Om kwart over 9 komt er in een keer een hele grote groep binnen. We kennen letterlijk niemand maarja geen probleem. Het wordt steeds voller en iedereen begint wat te drinken. Dan komen ook onze vrienden van beneden. Ik vind het zelf leuke om mensen te leren kennen die al langer in seoul zitten. Anders blijf je maar zo ”groen” met z’n alle. Ik trek bijvoorbeeld veel op met Mark een geadopteerde Koreaan uit de U.S. Hij is 26 en heeft veel in Azie gereisd. Na een lange tijd besluiten we naar de stad te gaan.

Precies op het moment dat we onze vrouwelijke studiegenootjes -Waaronder 2 extreem arrogante Italianen! echt de kutste mensen die ik tot nu toe tegen ben gekomen. – vertellen dat we in een veilige buurt wonen vind er een enorm gevecht plaats. Ze besluiten niet mee te gaan omdat ze het gevoel hebben in een ghetto te zijn. Gelukkig weten wij dat het niet klopt maar mensen zijn angstig hier. Ik heb het zelf ook een beetje, je bent op je hoede als je in rare wijkjes loopt. Maar that’s just how it is… Na een tijdje wen je en begin je te beseffen hoe het leven hier is… daar ben ik nog steeds mee bezig

Maar goed! We gaan na lang gedraal (ook vervelend!) naar de Helios, een club met vooral Afro Amerikanen en Aziaten die dansen als Afro Amerikanen. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds Neger zeg! Dit mag natuurlijk niet maarja… een surinamer is geen Afro Amerikaan… Ik ben mee met Jade, zij heeft ons hierheen geleid. Ze is een Nederlands sprekende Koreaan met een Surinaams accent! Voor het eerst voel ik me eens in de minderheid in een club. Toch is het heel leuk om om je heen te kijken. Je ziet bijvoorbeeld heel veel lelijke blanke mensen (picture it: FAT JOE) die een ernorm hete koreaanse aan de haak hebben geslagen, je ziet echt dat deze mensen in het westen zwaar zouden falen, en nu dus hier blijven hangen en hun hele leven een beetje kansloos zullen blijven.

Rond een uurtje of half 7 zijn we thuis. Hasse blijkt nog wat langer door te zijn gegaan. Hij heeft een Koreaanse beroemdheid ontmoet. Ze vind het fijn om bij iemand te zijn die haar niet kent. Ze heeft 5 creditcards en praat over haar uithuwelijking met rijke mannen. Hasse brengt haar thuis en komt vervolgens allemaal jehova’s tegen. Hij besluit ze te volgen en komt in het World Cup stadium uit. Daar zit een heel voetbalstadion vol te bidden en te zingen. Half aangeschoten en moe wachelt hij naar huis en om 10.30 komt hij aan! That’s Hasse! COOL!

Btw. het feestje was geslaagd en voor herhaling vatbaar. Mensen konden het waarderen en aangezien we een eigen appartement hebben en met de taxi naar school gaan beginnen we het idee te krijgen dat we hier als een pimp leven. Gegroet ‘the dutch guys’ :-s gay!!!

Ik heb Nick Nopkowski leren kennen. Een Amerikaan met een Nederlands elftal shirt aan. Hij is een vriend van Mark. Het blijkt dat ze in hetzelfde voetbalteam zitten. Een paar dagen terug ben ik met hun mee gegaan naar SamRyans een pub van de Seoul Cosmos. Ieder voetbalteam heeft geen kantine maar een eigen Pub die ook meteen sponsor is.

Ik besluit mee te gaan voetballen met de Han River Harriers. We hebben het beste veld van de competitie alleen geen eigen pub. Dus we drinken gewoon wat voor de supermarkt. Dat is voetbal :-d . Ik mocht vorige week meteen in de basis starten. Het Nivaeu is makkelijk maar niet te makkelijk. Vooral de hitte speelt een rol en snelle japannertjes. Het is wel leuk want je leert allemaal verschillende speelstijlen uit verschillende landen.

We hebben mensen uit Korea, UK, Ierland, Duitsland (in een nederland shirt XD), Canada en US. Een leuk groepje dus. Ik wordt altijd genaaid omdat ik de jongste ben en dus nog fit ben… maarja we zullen het maar op een welkomsritueel houden. Vrijdag hebben we een teamuitje (diner + pub) en de sponsor betaald.

De sponsoren zijn een paar gekke Koreanen die altijd in voetbal tenue komen kijken :-s en niet spelen. Laatst hadden we ook al een avondje in de Wolfehound Irish Pub en het is echt heerlijk om gewoon lekker over voetbal te lullen. Even ontsnappen aan de chaos hier in de stad. Ook het voetballen zelf is relax, je houd je balgevoel een beetje bij. En je wordt er lekker fris van.

Na een tijdje in Korea begin je te beseffen dat de wereld groter is dan Nederland alleen. Dat klinkt heel stom, maar ik ben nog nooit buiten europa geweest. Ik heb het idee dat Nederland een ontwikkeld land is. Voor iedereen is er een bepaald inkomen, er zijn kansen voor iedereen en we zijn tolerant. Toch leer ik hier heel veel en ik denk dat wij dat ook kunnen.

Korea is in 40 jaar een van de meest welvarende economien van de wereld geworden. Dat is gebeurd onder leiding van een dictator president Park. Een dictator schijnt op de korte termijn goed te zijn voor de economie.

Een stukje geschiedenis:

Na de oorlog zijn Amerikanen hier gaan investeren. Waar is dat geld heen gegaan?! Allereerst zijn Koreanen gaan werken bedrijven als Nike lieten hier voor goedkope werkkrachten schoenen maken. Dat ging erg moeilijk na de oorlog omdat Koreanen geen kennis hadden om zich te ontwikkelen. In Europa gebeurde dit veel sneller.

Dit zagen Koreanen en ze hebben besloten om te gaan investeren in kennis. Stukken grond zijn plat gemaakt, voor een prikkie verkocht en grote bedrijven gingen voor gereduceerd belasting tarief heel veel geld verdienen voor de Overheid. De economie begon te groeien met 8,2% (record).

Hier heeft een land niets aan als ze niet blijven ondernemen en innoveren. Ondertussen zijn bedrijven als Samsung Hyundai SK en LG groot geworden. Ze hadden zo veel geld dat ze alles zijn gaan maken. Deuren, schroeven, liften ALLES! Dit is monopolistisch maar niemand anders deed het. Zij maakte winst en de overheid dus ook.

Dit geld gaat naar goedkope leningen, naar exit companies. Dit zijn bedrijven die een lening verstrekken en als het mis gaat draaien zij voor de kosten op. Een dubbele controle. Nooit ging het mis!

Ondertussen blijft de Koreaan werken om het maar beter te krijgen. Ze geven geld aan hun eigen bedrijven en bouwen het land op.

Genoeg achtergrond info.

…Als je kijkt naar de universiteit hier zie je dat studie alles betekent voor Koreanen. Het hele gebouw is voorzien van alles. De beste leraren, voetbal stadion, computers enz. Allemaal betaald door Samsung. Gevolg is dat studeren leuk is, die Aziaten willen echt beter worden, rijk worden en ze zijn bereid daarvoor te leren. Pieter en ik vroegen ons af wanneer ze ons qua kennis voorbij gaan. Als dat niet al is gebeurd.

We kwamen tot de conclusie dat dit niet lang kan duren. Nederland geeft ongeveer 15mmld aan onderwijs uit. Korea 30 miljard, en dat is alleen vanuit de overheid! Het maakt me boos als ik lees op nu.nl dat er 60 miljoen geld wordt uitgetrokken (door plasterk) aan “16000 probleemjongeren die verslaafd zijn en schulden hebben” om ze weer terug te krijgen in de samenleving. TUURLIJK is dit goed. Maar dit is toch geen oorzaak aanpakken. Dit is pleisters plakken. Kortom er wordt 375 Euro pp uitgeven. Terwijl ik mijn huur niet eens kan betalen van me studiefinanciering.

Okee ik heb niet te klagen, en het klinkt misschien kort door de bocht. Maar probeer deze jongeren op zn minst te stimuleren op school. Ik ken genoeg mensen die hoger op kunnen bijvoorbeeld van VWO naar nog iets hogers. Maar ook van Mavo naar een beginnend ondernemer. Want het zit er vaak wel in, maar met boeken lezen komt het er niet uit.
Ook op universitair niveau zijn we naar mijn idee ons zelf voor de gek aan het houden. We worden allemaal opgeleid tot wetenschapper, maar zeg nou eerlijk wie wil dat nou worden deze tijd?! Ik zeg, tijd om te privatiseren.

Oke wat doen we dus, we investeren niet in onze toekomst. Als er gepraat word over 1 a 2% loonsverhoging van leraren dan maak je leraren wel blij. Maar het onderwijs wordt er niet beter van. Dus dan kan je kiezen. 100% verhoging, goede leraren en aan de slag met lui gemaakte leerlingen. Of privatiseren. Over het algemeen als mensen geld zien, dan gaan ze wel werken. Mijn generatie heeft alles wat zijn hartje begeert. Een xbox, sociale zekerheid alles, maar als je niet door blijft groeien, niet gaat werken, niet jezelf ontplooit en geen politieke kennis hebt dan gaat het vanzelf achteruit.

Dit klinkt misschien dramatisch, en ik heb niet zoveel verstand van allemaal economische wetten, waardoor het zogenaamd goed gaat met Nederland. Maar ik zie hier wel dat er hier een gigantische hoeveelheid met mensen zichzelf ontwikkelt als een stel gekken.

En dan nog niet eens over chinezen en mensen uit India (hoe die dan ook mogen heten) gesproken.

Een voorbeeld van de daadkracht vind ik het metrosysteem hier. Overal werkt de OV-chip. Een tripje van Amsterdam naar Den Haag (want zo groot is Seoul) duurt een half uur en dan stopt de metro zelfs in Voorschoten en Katwijk aan Zee. In Nederland willen we een super belangrijke Noord Zuid lijn bouwen en kijk hoeveel jaren er overheen gaan! Zo lang bestaat Zuid Korea amper. Dit is maar om het contrast aan te geven.

Nog iets in de metro niemand springt hier over de poortjes heen, er is geen beveiliging. Niemand gooit zijn prullen op de grond en er zijn tot mijn grote frustratie geen prullenbakken. Waarom niet? Omdat er een collectief gevoel heerst dat als iemand je prullen moet opruimen dat diegene ook een eigen bedrijfje had kunnen beginnen of iets anders nuttigs had kunnen doen. Daarbij Mocht je wel iets op de grond gooien of iets anders dat niet mag grijpt de politie in! Korea is niet voor niets een van de veiligste landen ter wereld. Geloof me je wilt geen ruzie met de politie hier. Het zijn martial arts koningen en ze zullen niet aarzelen om je het land uit te gooien als je dingen doet die niet mogen.

Zo hoort het toch? zeg nou eerlijk iedereen wil dat politie in Nederland strenger wordt.

Zo genoeg!

Ik wil Korea niet ophemelen aangezien ik veel liever in Nederland woon. En bovendien ik ben blij om te weten dat als er iets met me gebeurd dat ik neit als een dakloze op straat kom zoals in Amerika. Maar ik denk dat we hier wel een les uit kunnen trekken. Ik vind mijn eigen landje altijd nog leuker dan hier met al die rare mensen hier… maar ik heb wel respect voor hun manier van samenleven.

Ben benieuwd naar wat jullie vinden, want ik weet het zelf ook niet zo goed als ik doe overkomen. Maarja, het is een poging :-d

Foto’s van de profs:


P.Boyle

Kang

Lee

Op donderdagavond ben ik het zat, in Nederland zou je een dag lang voetbal gaan kijken maar hier moest ik dan toch maar gewoon op het vliegtuig stappen. Vrijdagochtend ga ik naar het vliegveld van Seoul en ga kijken of er een ticket is naar Jeju Island.

Jeju Island is een vulcanisch eiland met een tropisch uiterlijk. Het is op een uurtje vliegen van Seoul.

Het is heerlijk om in September een zomer achtige vakantie te hebben. Het breekt je jaar een beetje op, bovendien was ik niet bereikbaar. Dit was best vervelend, maar het geeft wel een vrij gevoel.

Op de eerste dag ben ik met mijn reisgezelschap (tegengekomen op het vliegveld en ook van Korea Dae) het eiland een beetje gaan verkennen. Even langs de rotskuts gelopen, en savonds lekker op het dakterras wat gedronken met zn allen.

Ik was met Grant een Texaan, Nuno een Portugees, Kristina en Elisabeth uit oostenrijk.

Later op de avond zijn we naar de Norea Bang gegaan. Het hele dorp leek wel uitgestorven op vrijdagavond tot we een klein tunneltje inliepen. Onderaan deze tunnel zat een soort perzisch paleis. We hadden geen idee waar we waren maar het bleek een Karaoke te zijn. Uiteindelijk zijn we maar in een kamer gaan zitten en hebben we de rest van de avond gezongen, gegeten en gedronken. Echt super vals maar wel heel erg grappig en totaal niet ongemakkelijk.

Sochtends maar even een sushi ontbijtje gescoord (bah!) en een cocosnootje gedronken :-p . Meteen door gekacheld naar het strand. Op het strand is niemand! een paar verlaten surfers en wat hutjes. We kunnen lekker fribeen over 30 meter en na een tijdje besluiten we een surfplank te huren. De golven zijn zo fucking vet. De zee is zegmaar 30 meter ongeveer 1.8 meter diep dus alle golven blijven de hele tijd ‘goed’. Het surfen gaat al aardig maar het blijft toch leuker om in de golven te zwemmen.

Aan het eind van de dag willen we wat eten maar het enige wat ze aanbieden is octopus. Hmmm dat is niet fijn. Toch besluiten we het te bestellen. De vrouw pakt de octopus uit het aquarium en begint er vervolgens mee op de tafel te slaan. Okeeeeeejjj. Dan pakt ze een schaar en begint in zijn hoofd te knippen. Okeeeeeeejj. Ze knipt de tentakels eraf en legt ze op een bordje. De tentakels blijven nog een half uur alle kanten op bewegen. Okeeeeejjj. Niemand wilde het eten, maarja Grant moest even showen voor onze Oostenrijkse vriendinnetjes, naja dan kunnen Sam en Nuno natuurlijk niet achterblijven. En dan willen de vrouwen toch ook even proberen.
Die bewegende octopussen zijn zoo vies, je moet een half uur kauwen voordat je m kan doorslikken en in de tussentijd blijft het doorbewegen in je mond. Net als een kip zonder kop. Maarja je bent weer een ervaring rijker zullen we maar zeggen.

Savonds gaan we terug naar dezelfde Karaoke bar. Onze andere studievrienden hebben een hele dag gehiked en gaan dus niet mee. Eerst eten we wat aan de waterval en leren we een koreaan kennen en besluiten hem mee te nemen. Hoe langer hij bij ons is hoe lammer die wordt. Hij word steeds agressiever en als de barman, namens ons vraagt of hij wil weggaan gooit meneer een cola blikje in me gezicht, hij pakt zn glas op en wil die ook gooien. Ik zal maar niet vertellen hoe dit afgelopen is. Maar wij hebben een hele leuke avond gehad nadat de Koreaan verdwenen was.

Na in slaap te zijn gevallen in ons hostel/hotel en een potje machester united – manchester city. Worden we wakker met een gigantische kater! Hmm wolkjes, uitgerekend moment om een vulkaan te bezoeken. De Sunrise Peak is een schiereiland/vulkaan die opde Unesco lijst staat. Na 10 minuten heb je het wel weer gezien. En een anderhalf uur heenreis maakt mij niet erg blij. Maar ik ben toch blij dat ik er ben geweest want het zag er wel erg mooi uit. Ik zat te denken. Een groot festival net als mysterylands in de krater. Dat zou prachtig zijn.

Onze studievrienden gaan naar huis en ik ben nog over met skunk y skunk de twee oostenrijkse dames. Normaal zou dit natuurlijk paradijs zijn dat snap je wel. Maar ik heb Manon natuurlijk! (l) . We hebben lekker de laatste dag een beetje op het strand gehangen, over wat rotsen heeft geklommen, foto shoot gemaakt:shrug: en toen uitegechecked.

Bij het uitchecken kwamen ik nog een Nederlandse mevrouw en meneer tegen. Zonder dat ik het door had zei ik ‘goeiedag’ en ze bleken nog echt Nederlands te zijn ook.

Al met al was het een leuke trip en heb ik besloten om dat maar wat vaker te gaan doen. Ben er nu toch.

Ik wil iedereen natuurlijk zo veel mogelijk op de hoogte houden van mn plannen, mocht je zin hebben om te joinen moet je het zeker doen!? Dit is niet zeker maar heb even zitten brainstormen met een paar mensen en we zijn eruit gekomen dat in ons semester hier stukjes van Korea Japan en China moeten zien. Daarna hebben we een maand vrij om te reizen en dan willen ‘we’ wie we dan ook mogen zijn naar ZuidoostAzie.

Allereest een stopover op Manilla, de Filipijnen schijnt heel raar te zijn. Er is totaal geen structuur en het is er best gevaarlijk op sommige plekken. Vanuit daar willen we doorvliegen naar Ko-Pahpang een eiland in Thailand om daar oud en nieuw te vieren. Op de full moon party. Daar zijn 20000 mensen in de jungle en op het strand tegelijk oud en nieuw aan het vieren. Via Bangkok willen we over land door Cambodia en Vietnam, via strand en jungle naar Laos gaan. Dit schijnen erg natuurlijke en mooie landen te zijn, vooral omdat er weinig toerisme is. Dan moet de maand ongeveer wel voorbij zijn en kan ik nog een weekje uitkachelen op een strand en als er nog tijd over is misschien naar Hongkong. Maar het lijkt me sterk.